dinsdag 29 september 2009 15:09
De Troonrede 2009 bood weinig vrolijks. Gedeputeerde Noël Lebens, binnen het college van Gedeputeerde Staten onder meer verantwoordelijk voor Financiën en Volkshuisvesting, had niet anders verwacht. “We gaan als Provincie Limburg echter niet zitten somberen.” Noël Lebens: “Niet in paniek raken maar vasthouden aan die dingen waar Limburg al sterk in is en zelfs op weg is toonaangevend te worden.”
Wat geldt voor de Rijksoverheid is ook van toepassing op het Provinciebestuur. “Meer dan ooit moeten scherpe keuzes worden gemaakt. Wat doe je wél, wat doe je níet? Feitelijk was die keuze al gemaakt, vóór de crisis. De focus blijft met name gericht op de Investeringsagenda. Daarop staan de beeldbepalende projecten die als kartrekker fungeren voor de Limburgse economie.” Wat op de derde dinsdag van september 2009 in Den Haag werd gezegd, kwam voor Lebens niet als een verrassing. “Maar ook deze crisis komen we te boven. Limburg moet daarbij vasthouden aan het beleid dat is uitgezet voordat er überhaupt sprake was van de huidige financieel-economische clash.” Koersvast Limburg geldt nog steeds, benadrukt hij. “Niet in paniek raken maar vasthouden aan die dingen waar Limburg al sterk in is en zelfs op weg is toonaangevend te worden”, doelend op de grote projecten die op de Investeringagenda Limburg staan en een looptijd hebben tot en met 2017.
Gedeputeerde Noël Lebens beseft dat voor heel wat ondernemers in met name het midden- en kleinbedrijf de ‘grote projecten’ op de Investeringsagenda Limburg overkomen als een ver-van-hun-bed-show. De eigenaar van een schildersbedrijf, om maar eens wat te noemen, is in september 2009 nu eenmaal meer gebaat bij een opdracht-per-direct dan in kansen-op termijn die de grote projecten bieden (o.a. campus Chemelot, campus Avantis, campus Maastricht, Greenport Venlo). Lebens: “Een ondernemer die er alles aan doet om zijn mensen aan het werk te houden, heeft vooral behoefte aan opdrachten op de kortst mogelijke termijn. Bij een aantal bedrijven is de nood hoog.” We hoeven hem en zijn collegaleden van GS heus niet te vertellen hoe de vlag erbij hangt. “We hebben dagelijks contact met ondernemers, van wie menigeen met een probleem worstelt.” Door alleen al te luisteren naar een ondernemer kun je vaak de helft van het probleem oplossen, zegt hij. “Bijvoorbeeld door die ondernemer in contact te brengen met een instantie die wellicht iets voor hem kan betekenen.” MKB’ers, benadrukt Lebens, zijn de kurk waarop de Limburgse arbeidsmarkt drijft. Hij heeft ‘diep respect’ voor zulke entrepreneurs. Van de andere kant, zegt hij, moet de Provincie, samen met kennisinstellingen en het grootbedrijf, nu eenmaal hoog inzetten op die projecten die een hele regio, lees: heel Limburg, conditioneren voor de toekomst. “Projecten dus waar je ook de Rijksoverheid en Brussel in financiële zin voor kunt enthousiasmeren.” Aldus werkt ‘Limburg’ via grootschalige investeringen aan de transformatie naar een duurzame, innovatieve kenniseconomie met een groen, aantrekkelijk vestigingsklimaat, ook voor jonge mensen elders. Dat klinkt in de oren van menige MKB’er, geeft hij toe, wellicht wat té groots & meeslepend, “maar wat we in Limburg met z’n allen al jaren aan het doen zijn is dan ook bijzonder’, benadrukt hij. “Dankzij die inspanningen staat Limburg er nog redelijk goed op in de ergste crisis sinds zeventig jaar, ook dat mag wel eens hardop gezegd worden.”
Provincie Limburg heeft een gezonde financiële status. “Maar we potten het geld bepaald niet op.” Hij somt een lange lijst met financiële injecties op die, al dan niet onder druk van de crisis, zijn of nog worden toegediend. Voordat minister Van der Laan (Wonen, Wijken, Integratie) zijn stimuleringsplannen voor de woningmarkt presenteerde, had Limburg al in kaart gebracht wat er in deze sector daadwerkelijk moet gebeuren. Lebens: “We moeten vooral díe woningen bouwen die de gemiddelde burger wil hebben en ook nog eens kan betalen.” Nu het geld schaarser is dan ooit, is het zaak om superefficiënt met de nog beschikbare middelen om te gaan. Met de stimuleringsmiljoenen die beschikbaar zijn gesteld door de ministers Van der Laan (Wonen) en Plasterk (o.a. Monumentenzorg) moet je volgens Lebens ‘zoveel meer kunnen doen dan alleen maar huizen bouwen of monumenten restaureren. Je moet slimme verbindingen aangaan, samen met gemeenten. Daar zijn we volop mee bezig.” Voorbeelden? De restauratie dan wel realisatie van projecten als de Lambertuskerk (Maastricht), ECI-cultuurcomplex (Roermond), Kloosterkwartier (Sittard), Poort van Limburg (Weert) en het Ringovenproject (Panningen). “Met een bepaald bedrag méér tot stand zien te brengen dan je vooraf voor mogelijk hield, dát is in deze tijd de kunst.” Dat alles ook nog eens in de hoop, zegt Lebens, dat de Rijksoverheid niet nog méér geld van de Provincie Limburg wil hebben dan de eerder aangekondigde 56 miljoen euro uit het Provinciefonds. “We zullen er alles aan doen om de Investeringsagenda Limburg 2017 overeind te houden. Eind vorig jaar, toen de crisis landelijk nog niet tot iedereen was doorgedrongen, onderkende Limburg al de ernst van dit financieel-economische drama. Onder de titel Koers- vast Limburg leveren vele partners in Limburg sindsdien een uiterste krachtsinspanning, met de Investeringsagenda 2017 als kompas. Limburg wacht dus allesbehalve lijdzaam af. We zijn volop aan de slag, waarbij we scherpe keuzes moeten maken. Ook in mijn tijd als fractievoorzitter in het Limburgs Parlement heb ik meermaals gezegd: Je moet ook minder leuke boodschappen durven te vertellen. Welnu, daar valt in deze tijd niet aan te ontkomen. Helaas.”
Bron: Koersvastlimburg.nl, nieuwsbrief 12 van 24 september 2009
